[Column] Niks gezien joh!

Column van Peter Miedema

Aanleiding:

Ik zit aan de bar in café de Zeevaart op Terschelling. De deur zwaait open en Jelle komt zwierig binnen. “Goeie Peet! Alles goed?”. Iedereen kent Jelle. Jelle kent iedereen. Een markant persoon. Ik kan niet meer stuk bij Jelle, al jaren niet meer ……..

Latertje.

Het zal een jaar of 20 geleden zijn geweest: ik had met een paar stamgasten gezellig geborreld in Nap. Het was inmiddels 01.30 uur. Mooi geweest. Afsluiten, opruimen, bijvullen. Alles wat er moet gebeuren voor de “sluit”. Receptie op slot, telefoon doorgeschakeld. Lichten uit, controleren of alles afgesloten is, bijna klaar.

En toen ….

Ik hoor rumoer voor de deur. Geschreeuw, gelal, gelach. Héé!!!!  Wat gebeurt daar in de telefooncel voor de (tegenover het hotel gelegen) Rabobank? Eén jongen houdt de deur van de telefooncel open en een ándere knaap staat als een bezetene tegen het telefoonapparaat aan te trappen. Ik loop snel naar de receptie om de sleutel van de voordeur te pakken.

Ik kom terug. Maglite mee, geeft licht en je kan er mee meppen als het moet. Sleutel in de voordeur, deur open. Nog meer herrie en geschreeuw. Jelle was op dat moment toevallig nét z’n stamkroeg uitgerold. Voor ik iets kan doen loopt hij, op zijn karakteristieke wijze, al scheldend met grote stappen op de vandalen af die intussen ijverig doortrappen. Dat hadden ze beter niet kunnen doen.

Klapje

“Stop daarmee, idioten!”, riep Jelle. Ik stond in de deuropening en sloeg het tafereel gade. Voor ik het wist had Jelle de achterste jongen met één zwaai tegen de gevel van de Rabobank aangekwakt. Vervolgens pakte hij andere dader bij z’n kraag beet. Hij trok hem de telefooncel uit en gaf hem een gigantische dreun. Recht in z’n gezicht. De jongen ging knockout en lag met z’n gezicht naar beneden op de grond. Even later kwam hij rochelend bij en draaide hij zich om.

Kwartje.

Ik was de enige getuige en was inmiddels naar de heren toegelopen. Jelle stond nog steeds te schelden en te tieren. Zo was het wel genoeg wat mij betreft. De andere jongen was naar z’n kameraad toe gekropen en probeerde hem weer een beetje bij kennis te krijgen. Behalve door de klap was hij ook flink dizzy door de drank.

Jelle stond inmiddels wijdbeens boven de jongens en riep: “Je wou toch bellen? Hier! Heb je een kwartje! Kan je Piet Smit bellen!”. Hij smeet vervolgens. als toegift, het kwartje keihard tegen het hoofd van zijn slachtoffer (Voor de jeugdige lezers en niet-eilanders: een kwartje was lang geleden een muntje van 25 cent en Piet Smit was de huisarts van West).

Opzouten.

Even later waren de jongens weer op de been. Op en over elkaar hangend strompelden ze de Brandarisstraat in. “Opzouten!” riep Jelle. Zo te zien deden ze dat maar al te graag. Intussen waren er ook wat meer mensen op de commotie afgekomen. Ik stond nog even na te praten met Jelle en Frits, een taxichauffeur. Ik zag iets glimmends op de plek waar de jongen knock-out was gegaan. Een plasje bloed. Met een wit voorwerpje erin. Even erop schijnen met m’n Maglite. Een tand……

Die pet past ons allemaal.

Er komt een politiewagen aangereden. “Politie” Terpstra stapt uit. Met “Hoi jongens!” begroet hij ons. “Wat is er gebeurd? Ik hoorde dat er hier wat klappen zijn gevallen”. Ik antwoordde: “geen idee, ik was het hotel aan het afsluiten, hoorde herrie, kwam naar buiten en zag die twee knapen weglopen”. “Ok” zei Terpstra, “zal wel een dronkenmansruzie zijn geweest”. “Denk ik ook”, zei ik. “Wil je een bakje?”. Hij antwoordde: “Nee dank je, ik moet nog even een rondje maken”. Hij stapte in z’n auto en reed weg.

Jelle gaf me een por tussen m’n schouderbladen en zei “bedankt Peet!” en ging naar huis.

De volgende dag.

Ik kreeg de dag erna een telefoontje van het politiebureau. Iemand had ‘s nachts gebeld, na onze ontmoeting met de agent. Aangifte van mishandeling, tand uit de mond geslagen, dader onbekend. Later die nacht had de politie nog even een kijkje genomen op het Brandarisplein: bij de telefooncel lag een plasje bloed met een tand erin. Of ik zeker wist dat ik niets gezien had…. Ja. Dat wist ik zeker.

Proost!

“Biertje Peet?” …………. “Nou Jelle, graag!”.

** Namen van betrokkenen zijn aangepast.

 


Column van Peter Miedema (1960) over verscheidene aan Terschelling gerelateerde onderwerpen. Peter is eigenaar van FrisseWind.Com, zijn bedrijf waarmee hij al vele jaren meetings (incentives, congressen, managementbijeenkomsten, bedrijfsuitjes, vergaderarrangementen, relatie-bijeenkomsten, trainingen en alle andere soorten groepsprogramma’s) op en naar de Waddeneilanden, in JeEigenStad.nl en in het Abe Lenstra-stadion organiseert.

Peter Miedema heeft een eigen blog waarop hij, naast deze columns, schrijft over allerlei andere zaken.

“Ik kijk graag om me heen, luister naar andere mensen, observeer, probeer emoties mee te voelen, verbaas me, maak me kwaad, verwonder me, lach, huil, bid, werk en bewonder. En …… ik vind het leuk wanneer jullie reageren op mijn columns !”

Onderwerpen
 
-- Advertentie --